اعضای هیات تحریریه راهنمای نگارش مقاله

دوره 8 ، شماره 15 - (پاییز و زمستان1399) صفحات : 55 - 70
دانشجوی دکتری فلسفه و کلام اسلامی دانشگاه شهید رجایی
دانشجوی دکتری فلسفه و کلام اسلامی دانشگاه شهید رجایی
دانشجوی دکتری فلسفه و کلام اسلامی دانشگاه شهید رجایی
استاد فلسفه و کلام اسلامی دانشگاه شهید رجایی

قرآن کریم از یک سو پیروانش را به خودشناسی فراخوانده و از سوی دیگر خروجی ایمان و عمل صالح را حیات طیبه معرفی فرموده است. هدف این پژوهش، بررسی نقش خودشناسی و حیات طیبه در معنابخشی به زندگی است. بنابراین، پرسش اصلی پژوهش این است که: از دیدگاه علامه طباطبایی، و با تاکید بر تفسیر المیزان، خودشناسی و حیات طیبه چه نقشی در معنابخشی به زندگی ایفا می‌کنند.

 از آنجا که معنای زندگی در سنت اسلامی بر پایه قرب به خدا تعریف می‌شود، در این پژوهش با نگاهی کارکردگرایانه، به تحلیل خودشناسی و اثر آن بر معنای زندگی پرداخته شده است. بررسی‌ها نشان داد که خودشناسی آثاری را در پی خواهد داشت و این آثار عبارتند از: آگاهی بر نقایص نفس، تهذیب و اصلاح نفس، مواظبت بر نفس، رهایی از زندگی انفعالی، عالم را در محضر خدا دیدن، رسیدن  به خدا و فنا، این خودآگاهی می‌تواند به حیات طیبه منتهی شود که نتیجه آن همراهی ایمان و عمل صالح، تقارن حیات دنیوی با قناعت و رضای الاهی، همسویی با قانون الاهیِ طبیعت و عدم انحراف مؤمن از عدل و انصاف در زندگی است. خروجی این خودآگاهی و حیات طیبه وصول به مراتب پیشرفته قرب به خدا و معنادارشدن زندگی در همه ابعاد آن خواهد بود.

واژه های کلیدی : معناداری زندگی، طباطبایی، المیزان، قرآن، خودشناسی، حیات طیبه.

متن کامل مقاله [ pdf 168 KB ]
موضوع مقاله : -------
دریافت: ۱۳۹۹/۰۵/۰۶ | پذیرش: ۱۳۹۹/۱۲/۲۰ | انتشار: ۱۳۹۹/۱۲/۲۷


موسسه پیامبر اعظم (ص) ساری
دکتر سید علی هاشمی
دکتر علی اصغر زکوی
دکتر محمدعلی دیانی
2383-1081


مقالات انتشار داده شده