یکی از مباحث مهم و اصولی علوم قرآن، وحیانی بودن آیات قرآن کریم است. با این وجود در عصر حاضر علیه قرآن نظریاتی جدیدی مطرح شده است تا وحیانی و قدسی بودن قرآن، متزلزل شود. شبهه «نامهانگاری آیات قرآن» از مسائل و نظریاتی است که در رابطه با این موضوع در کتاب «نامههایی برای محمد(ص) پیامبر» ادعا شده است؛ بهطوری که در این نظریه آمده است که قرآن کریم یک سری نامهها و ملحقاتی است که از طرف فرقهای به نام «ابیونی» بر پیامبر اسلام(ص) ارسال میشده است. در نظریه حاضر آمده است که با طرح این مطلب، بسیاری از مسائل قرآن از قبیل حروف مقطعه و ابهام در ضمایر، حل و فصل میگردد. نویسنده کتاب «نامههایی برای محمد(ص) پیامبر» برای اثبات فرضیه نامه بودن قرآن کریم به ذکر دلایلی همچون عدم انسجام در آیات قرآن، وجود لغات غیر عربی و ذکر حروف مقطعه در صدر سور پرداخته است. در این جستار با رویکردی تحلیلی و انتقادی به بررسی فرضیه نامه بودن قرآن کریم پرداخته شد و حاصل پژوهش آنکه هیچکدام از دلایل صاحب فرضیه با آیات قرآن و تاریخ منطبق نیست و نویسنده کتاب «نامههایی برای محمد(ص) پیامبر» در فرضیه خویش بهجای استناد به ادله متقن، بیشتر بر حدسیات و اوهام متکی است.