آیه بیست و چهارم سوره انفال به عنوان یکی از آیات متشابه قرآن کریم بوده و از لحاظ محتوایی همواره معرکه ارائه مفسران بوده است، برخی از فرقههای اسلامی از بخش میانی آن یعنی «أَنَّ اللَّهَ يحُولُ بَينَ الْمَرْءِ وَقَلْبِهِ» معنای جبری بودن افعال و اعمال انسان را برداشت کردهاند. این پژوهش با تاکید بر آراء تفسیری علامه طباطبایی به نقد و بررسی سایر دیدگاههای رقیب پرداخته است. در این بررسی ثابت شد اولا آیه مورد بحث ارتباطی با مساله جبر و اختیبار ندارد و ثانیا از نظر علامه طباطبایی از آنجا كه خدای متعال مالك حقيقى تمامى موجودات و از آن جمله انسان است، پس او از خود انسان و از قوايى كه انسان مالك آنهاست به خود انسان نزديكتر است. زیرا هر چه را كه انسان دارد خداى متعال به او تمليك كرده، پس او ميان وى و ميان ما يملكش حائل و رابط است.