توحید ربوبی و عنایت الاهی در نظام اندیشه قرآنی

محور اصلی نگاشته حاضر بررسی تحلیلی نگاه قرآن به مسئله توحید ربوبی است. مهم‌ترین حوزه پیوند یافته با این مسئله امری است که از آن با عنوان عنایت و یا به تعبیر قرآنی هدایت، نصرت، امداد و همانند آن می‌توان یاد نمود. بر این اساس، نگاشته حاضر با روش کتابخانه‌ای و شیوه تحلیلی سامان یافته است. اهمیت این بررسی از آن روست که بیشترین عقاید شرک‌آمیز از مراحلی پس از پذیرش وجود خدا و باور به آفریننده بودن الله نسبت به جهان آغاز می‌گردد. آیات قرآن دلالت دارد بدکیشان، به توحید در خالقیت باورمند بوده و در مرتبه ربوبیت و متلازم با آن توحید در عبادت دچار شرک شده اند. آن‌چه پژوهه پیش رو به آن رهنمون شده است، پس از شناخت‌یابی به ماهیت توحید ربوبی، نخست شکل‌گیری ربوبیت الاهی از دو مولفه علم و قدرت مطلق خداوندی در کنار اراده آزاد الاهی است و افزون بر این از نگاه قرآن بستر عنایت و هدایت الاهی گونه‌ها و مراتب متفاوتی را در خود جای داده است که تلاش شده است گونه‌ها و مصادیقی از آن تبیین شود.