جناب ابوطالب به مدت بیش از چهل سال، در سختترین فرازهای تاریخ حیات پیامبر (ص)، پیش و بعد از بعثت، حامی آن حضرت بودهاست. ایشان در تفکر شیعه دارای ایمان و از جایگاه والایی نزد اولیاء الاهی برخوردار است. لیکن به باور برخی از عالمان اهلتسنن، بدون ایمان به آیین برادرزاده خویش از دنیا رفتهاست و این عقیده را در آثار ادبی، کلامی، حدیثی و تاریخی خود ابراز داشتهاند. آنها با توجه به بخشی از روایات که به تفسیر قرآن نیز راه یافته، تلاش کردهاند تا نزول برخی از آیات را بر کفر ابوطالب حمل نمایند. این مقاله در صدد آن است تا به نقد و بررسی این دیدگاه تفسیری بپردازد.
سؤال اصلی پژوهش این است که چگونه میتوان در برابر دیگاه برخی از مفسران اهلسنت، از ایمان ابوطالب دفاع کرد.
در این بررسی، نویسنده با بهرهگیری از روش تحلیل محتوا و جستوجو در منابع تفسیری، علوم قرآنی و روایی به دفاع از ایمان جناب ابوطالب بپردازد. بررسیها نشان داد که بر پایه آیات قرآن و روایت متقن، ایمان ابوطالب قابل تردید نیست و برخی احادیث درخصوص کفر ایشان از اعتبار کافی برخوردار نیستند.
متن کامل مقاله [ pdf 252 KB ]
