معناشناسی یکی از بهترین روشهای برای بررسی متون میباشد. مقاله حاضر درصدد تبیین سیمای کلی فرشتگان با رویکردی معناشناسانه است. در این جستار که با استفاده از روش معناشناسی واژههای قرآنی صورتگرفته، پس از تبیین مفهوم و ماهیت واژه ملائکه در لغت و نظر مفسران، کاربرد قرآنی این واژه و همچنین واژههای همنشین و جانشین آن بررسی شده است. سپس با استفاده از قاعده سیاق و دقت در مقتضای آیات، چگونگی کاربرد آن در سرتاسر قرآن کریم تبیین گردیده است.
یافتهها نشان میدهد كه این واژه در كاربرد وحیانی بر محور جانشینی با واژههایی رسل، مُدَبِّراتِ أَمْرا و ... و بر محور همنشینی با واژگان روح، رسول و ... در یك حوزه معنایی قرار میگیرند. یكی از نتایج مهم این بررسی، آشكار شدن پیوند معنایی عمیقِ این واژه با سایر واژههای همحوزه در قرآن است.